WIERSZE I OBRAZY

WIERSZE WIESŁAWY
(CZĘŚĆ 32)
LINK! DO CZĘŚCI 31

(5/12)

CIERPISZ

Cierpisz...
bo nie chcesz innego raju
tylko ten, w którym mieszkasz.

Cierpisz...
bo Bóg chce ci podarować drzewo granatu
ale ty wolisz jabłoń.

Cierpisz...
bo cię przeraża wizja tego świata,
boisz się, że pochłoną cię jego zdobycze technologii...

a ty chcesz być szczęśliwym prostym człowiekiem
a nie słabeuszem w cieniu maszerujących po sukces...
nie chcesz walczyć, boisz się rozczarowań...

nie bój się życia
ale i nie goń za szaleńcami
... i powiedz jabłoni
aby rozkwitła jak granat...

bo w tobie jest moc
chociaż ty widzisz tylko ciemną siłę
i kąpiesz się w jej wodach...
i często toniesz... i prosisz o pomoc...

wykorzystaj własne zasoby
i stań do walki z ciemnością,
to twoje pole bitwy...
to wojna o twoją wolność...
wolność i szczęście twojej duszy...

i pamiętaj...
życie szybko mija
a twoja wizja życia pozostanie taka
jaka jest obecnie...
toteż odważ się być silną i wolną...
dobroduszną i sprawiedliwą...
i niech żadna ciemna otchłań
nie ma władzy nad tobą.

Vancouver
1 Aug 2018

SERCE GRA...



Ludzie ciągle czują ból...
nawet kiedy sami go nie przeżywają...
to ci, których boli niedola innych...
ponieważ ludzkie serce jest wrażliwe na ból.

Z jednego człowieka przenika jego rozum...
z drugiego jego serce...
a ten trzeci promieniuje i rozumem i sercem...
takiego nazwiesz już świętym...

jego serce już nie działa tylko wówczas kiedy rozum śpi...
nic nie robi za jego plecami...
to już jedna para, która współpracuje razem
bez względu na to co się wydarzy...

już nie opatruje chorego zwierzęcia...
i nie odwraca głowy od cierpienia innego człowieka,
który prosi o pomoc, jałmużnę...
to jego serce zabija to cierpienie...
a rozum to stwierdza bo wie, że to jest słuszne działanie...

a serce, które odwraca wzrok od niedoli innej istoty
pokazuje marność swojej miłości...
ubogiej i kruchej... która boi się głębokiej wody
i trudno tam szukać miłości, pokoju.

Niech twoje serce cię prowadzi...
ale ono tak samo jak i my ludzie
musi uczyć się miłości, radości, smutku...
serce to instrument, który ma struny...

to w sercu znajdziesz złote nitki
obrobione przez ogień cierpienia,
serce to krosno, na którym tkana jest twoja szata...
szata człowieka, który ma ludzkie barwy
a wszystkie są barwione ludzkim życiem...

i ten twój wieczny rytm, który zachęca cię do życia...
bicie twojego serca... które tworzy smutek albo tęczową łzę
przez którą dziś oglądasz świat...
a jutro już to samo serce wysyła ci promienie słońca...
i cieszysz się... i wplątujesz je we własny płaszcz...

w twoim sercu gra i tęczowa łza i promień słońca...
bo ty człowieku żyjesz radością i bólem...
to wszystko to fale twojego oceanu,
który jest spokojny albo wzburzony...
aby twoje serce pojęło swoją radość... swoją gorycz...

i nikt inny tylko człowiek
wymyślił swojemu sercu taką drogę...
a Bóg tylko kieruje jego krokami...
a wszystko po to
abyś ty człowieku mógł wzrosnąć...

Vancouver
3 Aug 2018

CO JEST WAŻNIEJSZE...



Tak jak natura nie jest nieruchoma,
tak samo dusza człowieka jest płynna
... zmienia się i formuje,
każdy duch buduje swój świat,
czy to duch człowieka, czy zwierzęcia, rośliny...
a to co stoi w bezruchu nie ma ducha,
nie ma w sobie światła zrozumienia.

To człowiek z duchem płynnym tworzy świat prawdziwy
... i wszystko to dzięki własnemu duchowi a nie technologii
... nawet te pozory, mary,
które pojawiają się w jego życiu jako wszelkie szkodniki...
uwięzienie we własnym umyśle, obłąkania
i zamiast intuicji mają tylko życiowe instynkty...

to tak się dzieje,
kiedy człowiek wchodzi w swoje przydziały życia bez zrozumienia
jako ślepiec, nie używa własnych oczu do patrzenia...
własnych uszu do słuchania, tylko naśladuje innych...
a coraz częściej jego inspiracją są tylko maszyny.

U tych ludzi nigdy ich fale ducha nie wykształtują się pięknie
... bo zamiast czerpać natchnienie z pięknej natury
wkraczają tam, gdzie jest martwa struktura...
bez ducha, bez możliwości odrodzenia się,
ukształtowania się w żywy boski wzór,
który łączy nas z duchami przodków,
które krążą wokół nas w czasie naszej ziemskiej podróży,
przez co nasza wędrówka po tym świecie staje się łatwiejsza.

Martwy świat to takie nasze życiowe protezy...
niech się tylko taka zepsuje
a już nasze życie szwankuje na całej linii...
tylko twoja dusza da ci wiedzę duchową, w której jest moc...
tylko dusze przodków pomogą odnaleźć bezpieczne drogi...
zaprowadzić do prawdziwej informacji
i kiedy człowiek straci kontakt z tym naturalnym światem
i sięga zbyt mocno w martwe rzeczy
ogranicza własne zrozumienie
... a najmocniej kwestionuje - kim on jest?!

Tylko nasza dusza i nasza myśl wznosi nas ponad poziomy
... ale myśl musi dojrzeć
... musi znaleźć własną intuicję
... i tych prawdziwych duchowych przewodników
... i odkryć własnymi zmysłami,
co naprawdę ważne jest w naszym życiu...

czy ważniejszy dla nas ten zewnętrzny świat
... pełen kontrowersji,
czy ważniejszy ten wewnętrzny...
to coś co było i jest uniwersalne, ponadczasowe...
coś co niesie wieczną tajemnicę,
bez której nie masz tej głębi świata
ani większego zainteresowania życiem...
a przede wszystkim otwiera w nas
bezwarunkową miłość.

Vancouver
8 Aug. 2018

SZACUNEK DO SIEBIE

Zasady życia człowieka są uniwersalne, ponadczasowe,
nigdy nie zmieniają się.

A co to są za zasady?
Uczciwość, uprzejmość, szacunek, miłość, spokój, wolność...
to nasze wartości ludzkie nas określają
a nie status społeczny, położenie geograficzne, kultura,
ponieważ różne kultury miewają różne zasady...
tak jak różne religie miewają różne poglądy...
a ile jest takich zasad, które kultywują bezprawie.

Człowiek to fenomen - ludzka istota na ludzkiej drodze...
a nie jak wielu myśli
- ludzka istota w duchowej podróży...

ale to przywództwo zrobiło z niego niewolnika
i odwróciły się role człowieka...
zamknięto wiele jego możliwości, które próbuje teraz odzyskać.

Niech każdy człowiek przypomni sobie - skąd pochodzi?
Niech każdy przebudzi w sobie swoje ludzkie cnoty...
niech porzuci przebiegłość a otworzy się na mądrość...
wówczas odzyska wielki skarb
- szacunek do samego siebie.

Szlachetny to skarb...
cenniejszy od bogactwa...
lecz osiągnąć taki poziom w dzisiejszym czasie
... jest to wielka sztuka życia.

Vancouver
13 Aug. 2018

DROGOCENNE SERCE



Dzisiejszy człowiek stawia wszystko co ma
... na szczęście...
a jakoś tak się dzieje,
że mimo wszystkiego
... tego szczęścia w życiu mu brak...

brak szczęścia... na które tak czeka
i wielokrotnie jego brak rujnuje całe jego życie...
brakuje mu sensu, często popada w depresję,
jego dusza nieustannie dąży do czegoś nowego...
przeskakuje z kwiatka na kwiatek.

A może to wielki czas
postawić na własną doskonałość...
może to czas
... popracować nad własną mądrością...
odzyskać wewnętrzny spokój...
a co za tym idzie: radość i szczęście,
które są boskimi darami...
i stać się lepszym człowiekiem!

Doskonałość... nie jest to łatwa rzecz do opanowania...
ale nie jest poza naszym zasięgiem,
jeśli nieustannie dążymy do tego...
nasza doskonałość, to również pokora
... bez której nie można się samodoskonalić...
a szczególnie ten człowiek,
który robi wszystko, aby być szczęśliwym.

Życie szczęśliwego człowieka
nie polega na tym, co ten człowiek ma
... i jeśli mu czegoś brak, będzie nieszczęśliwy...

a życie w doskonałości to nie stan
... posiadania człowieka...
ale fakt - kim ten człowiek jest...

a jego serce rozmyśla nad tym,
czy czyni dobrze...
i wie, że zysk i władza mogą zmienić go
... utwardzić jego serce...
zyskuje szczęście przez materialny wzrost...
ale i łatwo mu stracić to... i to w ciągu jednego dnia...

jednak ważniejszą rzeczą jest zyskać wzrost
poprzez szczere serce
... to drogocenne serce...
które jest twoim największym szczęściem...

Vancouver
14 Aug. 2018

WIESŁAWA